«Να πάρω αγκαλιά το μωρό μου ή το κακομαθαίνω;»

Baby photo created by jcomp - www.freepik.com

Ο πρώτος χρόνος της ζωής ενός παιδιού είναι συνήθως εκτός από ιδιαίτερα ευχάριστη, και μια δύσκολη περίοδος για τους γονείς, καθώς συνοδεύεται συχνά από κούραση, αυπνία και συνεχή προσαρμογή στις αλλαγές που συνεπάγεται ο ερχομός του νέου μέλους. Η αλληλεπίδραση παιδιού και γονέα σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξης, όπου ο εγκέφαλος αναπτύσσεται ταχύτατα, είναι καθοριστική, καθώς μπαίνουν οι βάσεις για την ομαλή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

Σε αυτό το στάδιο οι νέοι γονείς νιώθουν μπερδεμένοι ή αγχωμένοι για το πόσο συχνά ή με πιο τρόπο χρειάζεται να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους μωρού τους, ώστε να μην το κακομάθουν και παραταθεί η φάση της αγκαλιάς ή της αυπνίας.

Υπάρχουν μέθοδοι, όπως για παράδειγμα η «τεχνική του ελεγχόμενου κλάματος», που υπόσχεται να δώσει λύση στη γονεϊκή κούραση και να πειθαρχήσει το μωρό, ώστε να μην γκρινιάζει πολύ ή να κοιμάται μόνο του. Αυτό επιτυγχάνεται με το να εκπαιδεύονται οι γονείς να αφήνουν το μωρό τους να κλαίει, για όλο και μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, χωρίς να σπεύδουν να το πάρουν αγκαλιά και να το παρηγορήσουν.

Αν αντέξει ο γονιός να αφήσει το μωρό του να διαμαρτύρεται, η μέθοδος δείχνει να είναι αποτελεσματική. Ωστόσο, μόνο φαινομενικά. Το μωρό δηλαδή πιθανόν να μάθει να ησυχάζει μόνο του. Αυτό όμως συμβαίνει όχι επειδή κατάλαβε ότι δεν πρέπει να κλαίει, αλλά επειδή εξαντλείται να περιμένει . Τη στιγμή που αγνοείται το κλάμα του, το μωρό νιώθει υψηλά επίπεδα stress ,τα οποία μπορεί να υπάρχουν και για τις επόμενες μέρες. Ταυτόχρονα, παίρνει το μήνυμα ότι κανείς δε δίνει σημασία σε αυτό που χρειάζεται. Έχει παρατηρηθεί ότι η έλλειψη της μητρικής αγκαλιάς σχετίζεται με αυξημένες πιθανότητες για προβλήματα στην συμπεριφορά του παιδιού και στην μετέπειτα κοινωνική του ζωή.

Αντίθετα, η αγκαλιά της μαμάς ή του μπαμπά μειώνει το άγχος,και κάνει το μωρό να νιώθει ασφάλεια και αποδοχή. Χτίζεται έτσι μια σχέση μέσα στην οποία , παίρνοντας αγάπη, το παιδί μαθαίνει να αγαπά τον εαυτό του. Έχει διαπιστωθεί ότι το μωρό που βρίσκει ανταπόκριση στο κλάμα του, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξει υψηλή αυτοεκτίμηση και να δημιουργήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους άλλους αργότερα ως ενήλικας.

Το κλάμα είναι ο τρόπος για να επικοινωνήσει το παιδί τον πρώτο χρόνο της ζωής του αυτό που χρειάζεται, και όχι ένα μέσο για να χειριστεί όσους το φροντίζουν. Το αγκάλιασμα δεν κακομαθαίνει τα παιδιά. Τα κάνει χαρούμενα και ψυχικά ισορροπημένα.

Με τη συνεργασία της Αλεξίας Τσιλιμπώκου, Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt, Eιδ. Παιδαγωγός, Τραυματοθεραπεύτρια (EMDR Europe Accredited Practitioner και CRM Basic & Advanced)