Πινγκ-Πονγκ: Το άθλημα με τα πολλά ονόματα!

Το πινγκ-πονγκ είναι ένα από εκείνα τα αθλήματα που έτσι και ξεκινήσεις να παίζεις… δεν σταματάς ποτέ! Απίστευτα εθιστικό! Ένα τραπέζι, δυο ρακέτες και χρόνο να έχεις να κτυπιέσαι! Χρειάζεται μεγάλη επιδεξιότητα αν θα αγωνιστεί κάποιος σε υψηλό επίπεδο, όχι όμως και τόση αν είναι για να περάσει τον χρόνο του. Και αυτό είναι ίσως το μυστικό του. Είναι προσιτό σε κάθε άνθρωπο.

Παίζεται σε εσωτερικό χώρο και απαιτεί σχετικά μικρό κόστος εξοπλισμού. Αν και έχει αρκετές ομοιότητες με το τένις (κυρίως ως προς τους κανονισμούς), η σύγκριση μεταξύ τους σταματά εδώ. Το βάρος της μπάλας, η μικρή περιοχή του τραπεζιού, ο περιορισμένος χρόνος αντίδρασης κάνουν το παιχνίδι αρκετά σύνθετο και δύσκολο, ενώ απαιτείται, όσο και αν φαίνεται περίεργο, ιδιαίτερα καλή φυσική κατάσταση, γι’ αυτό και από το 2003, θεσμοθετήθηκε σε επαγγελματικό επίπεδο η κατηγοριοποίηση των παικτών σε ομάδες, σύμφωνα με το σωματικό τους βάρος, όπως ακριβώς γίνεται και σε άλλα αθλήματα (π.χ. Τένις).

Είναι Ολυμπιακό άθλημα και εντάχθηκε στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 στη Σεούλ. Ο εξοπλισμός Οι διεθνείς κανόνες ορίζουν ότι το παιχνίδι παίζεται με μια ελαφριά (2,7 γραμμ.) με διάμετρο 40 mm μπάλα. Η επιτραπέζια αντισφαίριση παίζεται σε τραπέζι φτιαγμένο από ξύλο ή σύνθεση ξύλου και μετάλλου. Το τραπέζι έχει μήκος 274
cm, πλάτος 152,5 cm και ύψος 76 cm.

Η ρακέτα αποτελείται από δύο μέρη: το ξύλο και τα λάστιχα. Υπάρχουν διάφορα είδη λάστιχων και ξύλων. Για παράδειγμα υπάρχουν επιθετικά, αμυντικά ή άλλα ξύλα, όπως επίσης υπάρχουν και λάστιχα με λεία επιφάνεια και επιφάνεια με δοντάκια. Το στυλ παιχνιδιού του παίκτη είναι ο οδηγός για την αγορά της κατάλληλης ρακέτας.

Οι ανά τον κόσμο ονομασίες του…
Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι το πινγκ-πονγκ έχει πολλά ονόματα ανά τον κόσμο. Εμείς για παράδειγμα, εκτός από πινγκ-πονγκ το λέμε και «επιτραπέζια αντισφαίριση». Η ονομασία «πινγκ πονγκ» αποτελεί κατοχυρωμένη ονομασία (trademark) και χρησιμοποιείται πολλές φορές για να περιγράψει το παιχνίδι.
– Στην Κίνα δεν λένε «πινγκ πόνγκ» αλλά Ping Pang Qiu. Αυτή είναι η επίσημη ονομασία του παιχνιδιού στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, στο Χονγκ Κονγκ και στην Ταϊβάν.
– Takkyu είναι η επίσημη ονομασία του παιχνιδιού στην Ιαπωνία.
– Tak-ku είναι η επίσημη ονομασία του παιχνιδιού στην Κορέα.

Γιατί τότε πινγκ-πονγκ;
Όπως και αν λένε το πινγκ–πονγκ στον κόσμο, η επίσημη ονομασία του αθλήματος είναι αυτή. Και αυτή ουσιαστικά προέκυψε από ένα… προϊόν! Μάλιστα! Πάμε πίσω στο χρόνο. Στο μακρινό 1901 όταν για πρώτη φορά έκανε την εμφάνισή του επίσημα ο όρος πιγνκ-πονγκ. Ο όρος πινγκ-πόνγκ ήταν σε χρήση νωρίτερα χωρίς να γνωρίζει κανείς το πώς και το γιατί.
Ενδέχεται να είναι μία λεκτική αποτύπωση του ήχου του αθλήματος. Σε ό,τι αφορά την επίσημη ονομασία, αυτή οφείλεται στο ακόλουθο γεγονός.

Στην Βρετανία οι κατασκευαστές «J. Jaques & Son Ltd» συνόδευε το κουτί με τις δύο ρακέτες και τις μπάλες που έφτιαχνε η εταιρεία με την κατοχυρωμένη ονομασία «πινγκ-πονγκ». Ήταν ένα πολυτελές πακέτο, αφού θυμίζουμε ότι το άθλημα του πινγκ-πονγκ ξεκίνησε ως ένα άθλημα για να απασχολούνται μετά το φαϊ οι πλούσιοι.

Ο Jaques πούλησε τα δικαιώματα και στην Αμερική στους Parker Brothers (φωτό πάνω) και φυσικά η συνέχεια τον δικαίωσε αφού όχι μόνο εδραιώθηκε η ονομασία «πινγκ-πονγκ» αλλά κάλυψε και –τον μέχρι τότε- περισσότερο χρησιμοποιημένο όρο «επιτραπέζια αντισφαίριση» (table tennis).