“Να ακούς τη μαμά για το καλό σου!”

Designed by Freepik

Η σχέση κάθε μαμάς με τα παιδιά της είναι μοναδική. Όπως συμβαίνει σε όλες τις σχέσεις, έτσι και σε αυτήν υπάρχουν συγκρούσεις, εντάσεις και διαφωνίες. Συνήθως την περίοδο της προεφηβίας-εφηβίας ο κόσμος γυρίζει ανάποδα και από εκεί που δεν μπορούσαμε μακριά από τη μαμά μας, βρισκόμαστε σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα! Σύντομα, όμως, γύρω στην ηλικία των 20 όλα αλλάζουν, η μαμά γίνεται το πρότυπό μας. Στην πορεία παίρνει τον ρόλο της μαμάς-φίλης και σιγά σιγά “ερχόμαστε στα λόγια της!”

Την περίοδο των μεγάλων συγκρούσεων και διαφωνιών με τη μαμά μας, έχουμε ακούσει την ατάκα “Είδες τι έπαθες! Δεν άκουσες τη μαμά σου…” Αλήθεια πως ηχεί αυτό στα αυτά ενός παιδιού και πως το ίδιο μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας αντιλαμβάνεται αυτή την κλασική φράση; Ως κόρη, υπήρξαν φορές που ούτε και εγώ άκουσα την μαμά μου (είμαι σίγουρη πως και εσείς το ίδιο)! Το ερώτημα, τελικά, είναι ποιος υπακούει ποιον ή ποιος σέβεται τα θέλω του άλλου; Μήπως κάνουμε καλό στα παιδιά μας κάθε φορά που τα αφήνουμε να μην υπακούσουν; Εάν βρουν δυσκολίες επειδή δεν μας άκουσαν θα τους κάνει κακό; Εάν δεν πάθουν θα μάθουν;

Από την μιά ως μαμά και με αφορμή την γιορτή της μητέρας αναρωτιέμαι εάν τα παιδιά μας πρέπει να είναι ελεύθερα να κάνουν τις δικές τους επιλογές είτε αυτές είναι σωστές είτε  λανθασμένες. Όχι απαραίτητα για να “κτυπήσουν” ούτε για να “μάθουν” αλλά για να τους αποδείξουμε πως έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν τι θα κάνουν λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες των πράξεών τους. Ίσως είναι καιρός να σκεφτούμε πως πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να απογαλακτιστούν και να ζήσουν απαλλαγμένα από τα δικά μας θέλω!

Από την άλλη ως κόρη θα έλεγα πως τα παιδιά δεν οφείλουν να σέβονται εμάς τους γονείς και τις επιλογές μας γιατί πολύ απλά ο σεβασμός κερδίζεται. Ως κόρη θα έλεγα στη μαμά μου πως “Ναι σε αγαπώ γιατί μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ πως με ξέρεις καλύτερα από κάθε άλλον. Γιατί πάντα προσπαθούσες το καλύτερο για εμένα και σε σέβομαι γιατί εσύ πρώτη σεβάστηκες τις επιθυμίες μου!”

Ως παιδιά είχαμε και έχουμε πολλούς λόγους να αγαπάμε και να σεβόμαστε τη μαμά μας.

  • Μπορούμε να την εμπιστευόμαστε ανεπιφύλακτα γιατί σίγουρα δεν θα μας προδώσει.
  • Είναι πάντα εκεί βράχος!
  • Είναι όσο cool χρειάζεται για να καταλάβει τα θέλω μας, χωρίς να χάνει τον ρόλο της.
  • Μεγαλώνοντας συνειδητοποιούμε πως όντως δεν γνωρίζουμε όλα όσα η ίδια ξέρει!
  • Συνεχώς προσπαθεί για το καλύτερο.
  • Είναι αυτή που όταν ξεχνάμε το παλτό στο αμάξι, σαν από μηχανής Θεός το εμφανίζει μπροστά μας όταν το χρειαστούμε.
  • Είναι multi-tasker και προσπαθεί να καλύψει όλες τις ανάγκες της οικογένειας, χωρίς να διαμαρτύρεται.
  • Δίνει φως στη χαρά μας και πονάει όταν πονάμε.
  • Για αυτή θα είσαι πάντα ένα υπέροχο και μοναδικό πλάσμα!

Αγαπητές μου μαμάδες βαθιά μέσα σας γνωρίζετε πως μια μέρα θα μοιάσετε στη μαμά σας, θα σκέφτεστε με τον ίδιο τρόπο και θα περιμένετε από την κόρη ή τον γιο σας να σας υπακούσει. Το παιδί, όπως είναι λογικό, δεν θα εκπληρώσει τις προσδοκίες σας- όπως άλλωστε κάνατε και εσείς στην ηλικία τους. ‘Οταν έρθει, λοιπόν, αυτή η ώρα καλό θα ήταν να είμαστε όλες έτοιμες ψυχολογικά για να αφήσουμε τα παιδιά μας να επιλέξουν ανάμεσα στη λάθος και τη σωστή πορεία! Να κλάψουν ή να γελάσουν! Οταν έρθει εκείνη η στιγμή θα ευχόμαστε να έχουμε την ωριμότητα για να σεβαστούμε τις δικές τους επιλογές… Τα δικά τους θέλω! Κι’ αν αυτές οι επιλογές τα οδηγήσουν σε κακά μονοπάτια, τότε θα φροντίσουμε να είμαστε εκεί σιωπηρά για να τα κρατήσουμε αγκαλιά… Γιατί τελικά αυτό είναι μαμά… Να σέβεσαι τα θέλω των παιδιών σου, να είσαι εκεί όταν σε χρειάζονται, χωρίς να απαιτείς τυφλή υπακοή!

Να ζήσουμε για να βλέπουμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν και να εκλπηρώνουν τις επιθυμίες τους!

Ανδρονίκη Παπαγεωργίου

SHARE