Ένα πολύ “άγριο” ντόμπερμαν αποδεικνύει με τον πιο γλυκό τρόπο ότι η ράτσα δεν έχει καμιά σημασία!

Κάποιοι άνθρωποι έχουν την τάση να θεωρούν ότι ορισμένες ράτσες, όπως τα λαμπραντόρ, έχουν καλύτερο, πιο αγαπησιάρικο και παιχνιδιάρικο χαρακτήρα, ενώ άλλες, όπως τα πίτμπουλ, είναι πιο επιθετικές και απρόβλεπτες.

Στην πραγματικότητα, τα όποια περιστατικά με ροτβάιλερ, πίτμπουλ και ντόμπερμαν μας κάνουν να σκεφτόμαστε με αυτό τον τρόπο, μάλλον λένε περισσότερα για τους κηδεμόνες των σκύλων, παρά για τη ράτσα τους.

Και αυτό γιατί σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι επιλέγουν σκύλους με άγρια όψη για να «πουλήσουν μαγκιά» και στη συνέχεια εκπαιδεύουν τα ζώα να είναι επιθετικά – σε πολλές περιπτώσεις κακοποιώντας τα – επιβεβαιώνοντας έτσι τις εικασίες, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους.

Θέλετε απόδειξη για όλα αυτά;
Πόσο επιθετικό σας φαίνεται, για παράδειγμα, το ντόμπερμαν παρακάτω, που για να νικήσει τη μοναξιά του στο καταφύγιο, τρέχει στην αγκαλιά ενός άλλου σκύλου;

 

 

Πηγή