Είμαστε μαζί. Γιατί κοιμόμαστε χώρια;

Blue photo created by freepik - www.freepik.com

Γιατί κοιμούνται μαζί τα ζευγάρια είτε είναι παντρεμένα είτε όχι; Σε ένα πρώτο επίπεδο ίσως φαίνεται μια εύκολη και προφανής ερώτηση επί της ουσίας όμως κανείς δεν έχει μια άμεση απάντηση. Πρόκειται για μια βιολογική, ενστικτώδη ανάγκη που χρονολογείται από την εποχή των πρώτων ανθρώπων των σπηλαίων όπου το ζευγάρι κοιμόταν κολλητά, πολλές φορές και με τα παιδιά ώστε να αντιμετωπιστεί το κρύο; Ή μήπως είναι μια πολιτισμικά καθορισμένη επιταγή, επομένως σε ορισμένες περιπτώσεις οι σύντροφοι κοιμούνται μαζί ενώ σε κάποιες άλλες όχι; Δυστυχώς οι αποδείξεις που έχουμε για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό είναι αρκετά περιορισμένες εξαιτίας των λιγοστών ιστορικών καταγραφών που έχουν διασωθεί ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα.

Ωστόσο, ακόμη και με το μικρό υλικό που διαθέτουμε, μπορούμε να εντοπίσουμε σαφώς αρκετές ιστορικές περιόδους όπου τα ζευγάρια διατηρούσαν χωριστές κρεβατοκάμαρες. Οι αριστοκράτες της μεσαιωνικής Ευρώπης, για παράδειγμα, φαίνεται πως είχαν ξεχωριστά δωμάτια. Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουν ακόμα δεκάδες αρχοντικά σε χώρες όπως η Ουαλία και η Ουγγαρία όπου μπορεί κανείς να επισκεφτεί τα δωμάτια του κάθε συζύγου. Για τους συντρόφους των εποχών αυτών οι σεξουαλικές επαφές φαίνεται πως προέκυπταν από ειδική πρόσκληση προς τη γυναίκα, η οποία μεταφερόταν από τον μπάτλερ, όπου ο σύζυγος δήλωνε τον ενδιαφέρον του να βιώσει την ευχαρίστηση της παρέας της. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις όμως δεν είναι απόλυτα σαφές αν η γυναίκα περνούσε όλη τη νύχτα στο δωμάτιο του συντρόφου της.

Σε αντίθεση με τις χρονικές περιόδους που αναφέρθηκαν, όπου λίγα ζευγάρια επέλεγαν να κοιμούνται χωριστά ως ένδειξη αριστοκρατικής και ευγενούς καταγωγής, στις μέρες μας και στις σύγχρονες, πλέον, δυτικές κοινωνίες το φαινόμενο αυτό μοιάζει να γενικεύεται επικίνδυνα. Οι λόγοι που οδηγούν σε μια τέτοια απόφαση είναι αρκετοί, περιλαμβάνοντας από το ροχαλητό του ενός ή το ότι καταλαμβάνει μεγαλύτερο χώρο στο κρεβάτι, ως την επιθυμία του άλλου να βλέπει τηλεόραση πριν κοιμηθεί ή να παίρνει μέσα στη νύχτα όλο το σκέπασμα. Στους παράγοντες που ωθούν ένα ζευγάρι να κοιμάται χωριστά δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί και η περίπτωση ενός ή και περισσότερων παιδιών τα οποία φοβούνται τη νύχτα και επιζητούν να κοιμηθούν με τους γονείς, εκτοπίζοντας τον έναν τελικά στον καναπέ. Το «νυκτερινό διαζύγιο», όπως αποκαλείται, φαίνεται να γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλές, ειδικά στα ζευγάρια άνω των 30 όπου η ανάγκη για έναν ποιοτικό ύπνο, που θα προετοιμάσει το άτομο για τις υποχρεώσεις της επόμενης ημέρας, είναι μεγάλη. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, οι οποίοι βρίσκονται σε σταθερή σχέση με συγκατοίκηση ή γάμο, περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες απάντησαν πως πλέον κοιμούνται σε διαφορετικά δωμάτια ή και σπίτια ακόμα και αν υπάρχει η δυνατότητα να μένουν μαζί.

Εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνεται αθώο, και ίσως χρήσιμο, το να κοιμάται ένα ζευγάρι χωριστά καθώς απολαμβάνει ποιοτικότερο και πιο ξεκούραστο ύπνο χωρίς να επηρεάζεται η σχέση δεδομένου ότι μέσα στον ύπνο δεν μπορεί να υπάρξει αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο συντρόφων. Το πιο αξιοσημείωτο, όμως, αποτέλεσμα της προηγούμενης έρευνας ήταν ότι οι μισοί από τους συμμετέχοντες παραδέχτηκαν ότι η τακτική αυτή έφερε αποστασιοποίηση στη σχέση με το σύντροφό τους ενώ επηρέασε αρνητικά και τη σεξουαλική τους ζωή!

Όσο εύλογος και λογικοφανής κι αν είναι ο λόγος που οδηγεί ένα ζευγάρι σε χωριστό ύπνο, η επίδραση στις συναισθηματικές και ψυχολογικές παραμέτρους της σχέσης είναι δεδομένη. Όπως είναι αναμενόμενο το πρώτο πράγμα που θα δεχτεί τα «απόνερα» μιας τέτοιας απόφασης θα είναι η σεξουαλική ζωή, καθώς στο ζευγάρι δημιουργείται πλέον αναπόφευκτα η ανάγκη να κάνει μια συντονισμένη και προγραμματισμένη προσπάθεια να συναντηθεί για σεξ. Αυτό που είναι λιγότερο προφανές είναι η απώλεια της αυθόρμητης αγκαλιάς, του αγγίγματος και της κουβέντας στο κρεβάτι, καταστάσεις που στην πραγματικότητα αποτελούν την «κόλλα» που ενισχύει το δέσιμο δύο συντρόφων. Η απουσία αυτού του «δεσμού» μπορεί να οδηγήσει ένα ζευγάρι στην αποστασιοποίηση και την ψυχρότητα.

Η απόφαση, επομένως, να κοιμόμαστε στο ίδιο κρεβάτι με το σύντροφό μας δεν έχει να κάνει με κάποια πολιτισμική υποχρέωση ή κοινωνική επιταγή. Η ανάγκη που κρύβεται πίσω από την απόφαση αυτή είναι η επιθυμία κάθε ανθρώπου να βιώσει την στοργή και την συντροφικότητα ενός άλλου ατόμου. Το πνεύμα μας μπορεί πράγματι να χρειάζεται την απερίσπαστη ξεκούραση που προσφέρει ο ύπνος, δεν παύει όμως να αναζητά και την αλληλεπίδραση με ένα οικείο πρόσωπο. Το άγχος και το στρες της καθημερινότητας φαντάζουν λιγότερο εκφοβιστικά όταν μοιράζονται με τον σύντροφό μας στην ασφάλεια του κρεβατιού μας. Στο τέλος μιας δύσκολης και απαιτητικής ημέρας μπορούμε να αφήσουμε στην άκρη το προσωπείο του επαγγελματία που φοράμε μέσα στη μέρα για να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας και να απολαύσουμε λίγες στιγμές δίπλα σε ένα άτομο με το οποίο μπορούμε να είμαστε ο πραγματικός μας εαυτός χωρίς περιορισμούς.

 

Με τη συνεργασία του Βασιλειάδη Ηλία, Ψυχολόγου στο Ιατρικό Κέντρο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας Δρ. Θάνου Ασκητή.

Ιατρικό Κέντρο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας Θάνου Ασκητή
Αθαλάσσας 62, 1ος όροφος

Στρόβολος, Λευκωσία
Τηλ.: 22459555
www.askitis-cy.com
Βρείτε μας και στο Facebook