Καραντίνα: Τι σημάδια αφήνει σε εμάς και την οικογένεια μας;

People photo created by prostooleh - www.freepik.com

Η περίοδος του εγκλεισμού είναι μια πρωτοφανής εμπειρία και μια δύσκολη
περίοδος για όλους. Για μικρούς και μεγάλους. Καθένας, βέβαια, βίωσε και βιώνει την περίοδο αυτή σε διαφορετικές συνθήκες. Άλλοι είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν, άλλοι όχι μόνο να εργάζονται αλλά και να αποφεύγουν την επιστροφή στο σπίτι λόγω της φύσης της δουλειάς τους, κι άλλοι είναι συνεχώς στο σπίτι μαζί με τα παιδιά τους. Υπήρχαν βέβαια κι εκείνοι που λόγω συμπτωμάτων κορωνοϊού βίωσαν ή βιώνουν μια εντελώς αγχωτική και στερητική, των δικών τους ανθρώπων, κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση, αναφέρει η κλινική ψυχολόγος Παναγιώτα Μικελλίδου, η περίοδος του εγκλεισμού άφησε και εξακολουθεί να αφήνει τα δικά της κατάλοιπα και στην ψυχοσύνθεση των ατόμων.

Ο φόβος, ο θυμός, η αγωνία, η στέρηση, ο εκτροχιασμός από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, συμπτώματα μετατραυματικού στρες ήταν στοιχεία που σημάδεψαν και συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους λόγω καραντίνας.

Ένα κοκτέιλ συναισθημάτων χαρακτηρίζει την περίοδο που ζήσαμε και εξακολουθούμε να ζούμε, αλλά και ένα μούδιασμα με την προσπάθεια για έξοδο από αυτή την κατάσταση και
την προσπάθεια επιστροφής στην «κανονικότητα».

Τα παιδιά θύματα της καραντίνας
Αναπόφευκτα και τα παιδιά είναι «θύμα» της νέας κατάστασης πραγμάτων που έφερε η καραντίνα. Ο εκτροχιασμός από τη δομημένη καθημερινότητα ήταν ένα πλήγμα στην ψυχολογία των παιδιών.

Όπως και ο φόβος που προκαλούν, στην ψυχή τους, οι διάφορες ειδήσεις που κυκλοφορούν παντού. Η απώλεια των φίλων, του σχολείου, η απομάκρυνση από τις αγαπημένες τους δραστηριότητες αλλά κι από αγαπημένα πρόσωπα, όπως η γιαγιά και ο παππούς είναι επιβαρυντικά στοιχεία για την ψυχολογία των παιδιών.

Για όλα αυτά αντιστάθμισμα θα μπορούσε να είναι η ενίσχυση των δεσμών εντός
της οικογένειας και η δόμηση μιας νέας καθημερινότητας. Βεβαίως, τα πράγματα είναι διαφορετικά για εφήβους και νέους φοιτητές. Εκεί μετράει πολύ η αποστασιοποίηση και ο εγκλεισμός, η αγωνία για το αύριο, για τις εξετάσεις του σχολείου. Το άγχος και
οι κρίσεις πανικού γίνονται πιο έντονα στους έφηβους την περίοδο της καραντίνας.

Οι έφηβοι που επένδυσαν, κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας, στη μελέτη για εισδοχή σε κάποιο πανεπιστήμιο έζησαν στιγμές έντονης αβεβαιότητας που κι αυτή με τη σειρά της αναπόφευκτα προκαλούσε αρνητικά συναισθήματα. Είδαμε εφήβους να βρίσκουν συχνά διέξοδο σε συμπεριφορές θυμού, οργής, ανυπακοής, επαναστατικότητας και εναντίωσης
σε οδηγίες και συμβουλές.

Ευλογία ή κατάρα η περίοδος της καραντίνας για ένα ζευγάρι;
Η καραντίνα είναι μια δύσκολη, μια «επικίνδυνη» περίοδος για τα ζευγάρια και τις σχέσεις τους, αλλά την ίδια ώρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ευλογία, αφού με σωστούς χειρισμούς τα ζευγάρια μπορούν να έλθουν πιο κοντά, να φροντίσουν το ένα πρόσωπο το άλλο και να ενδυναμώσουν τη σχέση τους. Δυστυχώς, οι κακές σχέσεις σε κάποια ζευγάρια βρήκαν διέξοδο στη βία, κι αυτό γιατί χάθηκε εκείνος ο χρόνος που το ζευγάρι ζούσε την περίοδο της μέρας του σε διαφορετικούς χώρους και πλέον, με την καραντίνα, είναι και πάλι συνεχώς μαζί. Κι αυτό, για ένα ζευγάρι με ήδη κακές σχέσεις, αλλά και σε ζευγάρια που δεν μπορούν να διαχειριστούν τον θυμό και όλα τα άλλα αρνητικά συναισθήματα που τους προκαλεί ο εγκλεισμός, ενδεχομένως να οδηγηθούν ξανά σε βίαιες συμπεριφορές.

Κατά την περίοδο της πρώτης καραντίνας, παρά το γεγονός ότι υπήρξε βία σε κάποια ζευγάρια, παρά το γεγονός ότι υπήρξαν κακές σχέσεις και κάποιες από αυτές χάλασαν, φάνηκε σε άλλες περιπτώσεις οι σχέσεις να «σώθηκαν», καθώς τα ζευγάρια ήλθαν πιο κοντά, αφουγκράστηκαν καλύτερα τα «θέλω» τους και γνωρίστηκαν καλύτερα.

Η περίοδος εσωτερικής ενδοσκόπησης
Η περίοδος της καραντίνας είναι για κάποιους μια καλή ευκαιρία για ενδοσκόπηση, αλλά και για καθορισμό νέων στόχων στη ζωή τους και μια επανεκκίνησή της σε νέα βάση. Είναι η περίοδος που ο άνθρωπος προσεύχεται ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έρχεται πιο πολύ αντιμέτωπος με τους φόβους του και τα όσα δεν πρόλαβε να κάνει. Κι ακόμη σκέφτεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά την αξία της ελευθερίας και πόσο δεν είναι αυτονόητα
τα μικρά καθημερινά που είχε. Κατανοούμε όλοι πόσο πλούσιοι είμαστε στην πραγματικότητα με τους φίλους, την κοινωνική ζωή, το γυμναστήριο, το θέατρο και τόσα άλλα που στερηθήκαμε και πόση ανοησία ήταν η ενασχόλησή μας με τα μικρά και ανούσια.

 

Με τη συνεργασία της Κλινικής Ψυχολόγου, Παναγιώτας Μικελλίδου.
Στοιχεία επικοινωνίας 96-325632/ Facebook