«Μη… Πρόσεχε! Είναι επικίνδυνο.»

Με τη συνερασία της Λουίζα Ανδρέου, Πτυχιούχος Ψυχολόγος (ΒΑ, University of Cyprus) Σύμβουλος Αγωγής για Παιδιά και Νεαρά Άτομα (MA, University of Nottingham)

Κάτω από την ομπρέλα των υπερπροστατευτικών γονιών τα παιδιά δεν μπορούν ποτέ να μάθουν από τα λάθη τους και να νιώσουν ικανά να αντεπεξέλθουν σε κάθε κατάσταση στην ενήλικη ζωή τους.

Το πορτρέτο των υπερπροστατευτικών γονιών εύκολα μπορεί να σκιαγραφηθεί. Πρόκειται για τους γονείς που ζουν μονίμως κάτω από ένα συνεχόμενο άγχος και ένταση προσπαθώντας να προστατέψουν από κάθε πιθανό κίνδυνο (πραγματικό ή φανταστικό) το παιδί τους. Στη σημερινή εποχή που ζούμε, λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό επικινδυνότητας σε όλα τα φάσματα όπως ασθένειες, ιώσεις, σχολικός εκφοβισμός είναι λογικό να είμαστε υπερπροστατευτικοί γονείς, όμως με μέτρο.

Είστε υπερπροστατευτικοί;

Αλήθεια μετρήσατε ποτέ πόσες φορές κατά τη διάρκεια της μέρας λέμε τη λέξη «πρόσεχε» και τη λέξη «μη» στο παιδί μας και πόσο συχνά τρέχουμε με μωρομάντιλα και αντισυπτικό ξωπίσω του; Μήπως όμως έτσι χάνουμε την ουσία, τη χαρά της στιγμής και μεταδίδουμε το άγχος και τη μιζέρια μας στο ίδιο μας το παιδί; Μέχρι πότε θα το κρατάμε ασφαλές κάτω από την ομπρέλα της προστασίας μας; Και τι θα γίνει άραγε όταν αναπόφευκτα κάποια στιγμή το παιδί μας θα πρέπει να αντιμετωπίσει μόνο του τις προκλήσεις σε ένα μη ελεγχόμενο περιβάλλον; Μήπως τελικά πρέπει πού και πού να τα αφήνουμε να πληγωθούν από φιλίες και ανθρώπινες συμπεριφορές; Πώς θα ανεξαρτητοποιηθούν και θα σκληραγωγηθούν αν διαρκώς ακούν ένα «όχι» ή «αυτό είναι επικίνδυνο»;

Έχουν δικαίωμα στις εμπειρίες

Όλα τα παιδιά χρειάζονται ευκαιρίες να εξερευνήσουν τον φυσικό και τον συναισθηματικό κόσμο γύρω τους, χωρίς τη συνεχή παρέμβαση των γονιών τους, προκειμένου να αποκτήσουν σιγουριά, αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα, χαρακτηριστικά που θα τους ακολουθούν μια ζωή. Προστατεύοντας τα παιδιά μας από τους κινδύνους της ζωής αναπόφευκτα τους στερούμε και ένα σωρό εμπειρίες, γνώσεις, απογοητεύσεις και δυσκολίες που θα τα βοηθήσουν να ανεξαρτητοποιηθούν και να μπουν στην ενήλικη ζωή τους με αυτοπεποίθηση και υπευθυνότητα.

Κάτω λοιπόν από την ομπρέλα μιας υπερπροστατευτικής μαμάς ή ενός υπερπροστατευτικού μπαμπά, τα παιδιά λαμβάνουν το μήνυμα ότι είναι ανίκανα να χειριστούν τις προκλήσεις της ζωής και αυτό με τη σειρά του επιδρά στην αυτοπεποίθησή τους. Μπορεί να νιώθουν ότι οι γονείς δεν τους έχουν εμπιστοσύνη να διορθώσουν τα λάθη τους και να αντιμετωπίσουν δυσκολίες από μόνοι τους και συχνά δημιουργούν την πεποίθηση ότι χωρίς τη συνεχή καθοδήγηση των γονιών τους δεν θα μπορέσουν να τα καταφέρουν ποτέ. Άλλοτε πάλι, τα παιδιά δεν είναι αρκετά τολμηρά για να αναλάβουν τις ευθύνες των πραξεών τους ή ακόμα και πρωτοβουλίες ενώ υιοθετούν τις ίδιες φοβίες που έχουν οι γονείς τους.Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο τα παιδιά αυτά μεγαλώνοντας να γίνουν ατίθασα και επιρρεπή σε ακραίες και επικίνδυνες καταστάσεις, εξαιτίας του περιορισμού της ελευθερίας τους από τους γονείς τους στην παιδική ηλικία.
Top Tip!
Την επόμενη φορά που θα πείτε όχι ή πρόσεχε, αναλογιστείτε τι άλλο στερείτε από το παιδί και τι είναι πιο σημαντικό, μια μελανιά ή ο κοινωνικός αποκλεισμός;