«Παραδέξου το… Έχω δίκαιο!»

Πόσες φορές έχετε πιάσει τον εαυτό σας να επιμένει σε μια θέση  και να σκαρφίζεστε επιχειρήματα για να πείσετε τον σύντροφο σας πως έχετε δίκαιο, ενώ στην πραγματικότητα γνωρίζετε πως κάνετε λάθος;

Ένα σπίτι πεδίο μάχης!
Υπάρχουν φορές που η σχέση μετατρέπεται σε πεδίο μάχης και συνεχόμενο πόλεμο για το ποιος έχει δίκαιο. Οι σύντροφοι συγκρούονται μέχρι να υποχωρήσει ο πιο «αδύναμος», ανεξάρτητα εάν η θέση που προασπίζονται είναι η σωστή. Συχνά δεν έχει να κάνει και με κάποιο σημαντικό ζήτημα, είναι απλά θέμα αρχής. Σημάδι ανωριμότητας, ανασφάλειας, εγωισμού και ματαιοδοξίας, η λανθασμένη επιμονή στο δίκαιο συχνά δεν έχει να κάνει με την ουσία αλλά με το να κρατήσουμε τα προσχήματα, να μην υποχωρήσουμε. Σκεφτείτε ένα πεντάχρονο που δεν φταίει ποτέ, έχει πάντα δίκαιο και πρέπει κάθε φορά να γίνεται αυτό που θέλει. Πιθανότατα η λέξη που σας έρχεται στο μυαλό είναι «κακομαθημένο». Μόνο που στην ηλικία των 5 μπορεί να μας φανεί και λίγο χαριτωμένο, ενώ στα 25, 35, 45 και βάλε είναι απλά κουραστικό!

Σκεφτείτε πριν μιλήσετε
Πέρα από τον καθαρό εγωισμό, συχνά γινόμαστε ανυποχώρητοι και αντιδραστικοί εξαιτίας του τρόπου που ο σύντροφός μας εκφράζει μια επιθυμία ή κάποιο παράπονο. Συνήθως το πρόβλημα δεν είναι το περιεχόμενο αλλά ο τρόπος. Όταν νιώθουμε ότι μας επιτίθενται με κατηγορίες, φωνές, έντονο ή δικτατορικό τόνο αυτόματα μπαίνουμε στη διαδικασία να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας ακόμα και όταν γνωρίζουμε πως έχουμε άδικο. Το ίδιο συμβαίνει και όταν ο σύντροφος προσπαθεί να εκφράσει κάτι και αντί να επικεντρωθεί στο πως νιώθει, επιμένει στο τι εμείς κάνουμε λάθος. Νιώθουμε πως μας «στήνουν στον τοίχο» και προκειμένου να προστατευθούμε αμυνόμαστε. Τέλος, το ίδιο αποτέλεσμα προκύπτει και όταν από μια λάθος συμπεριφορά κρινόμαστε σαν προσωπικότητες. Για παράδειγμα είναι πολύ διαφορετικό να πει κανείς «θα ήθελα να με βοηθάς περισσότερο» από το «είσαι τεμπέλης».

 

Τι να κάνετε!
Εάν εσείς ή ο/η σύντροφός σας ανήκετε στην κατηγορία των ανθρώπων που θέλουν πάντα να έχουν δίκαιο, προσπαθήστε να αντιληφθείτε τους λόγους που αυτό συμβαίνει και τροποποιήστε τη συμπεριφορά σας. Το να καταφέρνω κάθε φορά να περνάει το δικό μου είναι πράγματι μια τέχνη, δυστυχώς όμως στο πλαίσιο της σχέσης είναι παντελώς άχρηστη. Σε μια σχέση η πραγματική τέχνη είναι εκείνη της επικοινωνίας, η ικανότητα να εκφράζομαι με ειλικρίνεια και να σέβομαι τη θέση του άλλου. Τέχνη είναι να μπορώ να ακούω, να υποχωρώ και να συμβιβάζομαι όταν χρειάζεται. Τέχνη είναι να μπορώ να αναγνωρίζω τα λάθη μου, να προσπαθώ να μην τα επαναλαμβάνω, να παλεύω κάθε μέρα για να γίνομαι καλύτερος, να συμπεριφέρομαι στον άλλον ακριβώς όπως θα ήθελα να μου συμπεριφέρεται. Ή μπορώ απλά να συνεχίσω να συμπεριφέρομαι σαν κακομαθημένο πεντάχρονο. Η επιλογή βρίσκεται στον κάθε ένα από εμάς!

Με τη συνεργασία του Δρ. Θάνος Ασκητής, ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ-ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος του Ιατρικού Κέντρου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας & της Θέκλας Βασιλείου, ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ στο ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ Δρ. ΘΑΝΟΥ ΑΣΚΗΤΗ