Πόσο σημαντική είναι η ρουτίνα στη ζωή των παιδιών;

O καθορισμός και η συνεπής εφαρμογή ενός σταθερού καθημερινού προγράμματος για τα παιδιά είναι σημαντικό εργαλείο στην προσπάθεια να έχουμε παιδιά με όρια, με πειθαρχία κι ένα σπίτι με τις λιγότερες εντάσεις. Με άλλα λόγια είναι σημαντικό να έχουμε στη ζωή των παιδιών μας ρουτίνες και τελετουργικά, γιατί αυτά προσφέρουν στα παιδιά ένα είδος ασφάλειας. Έρευνες έδειξαν ότι όταν μια οικογένεια έχει οργάνωση που την εφαρμόζει σταθερά, αυτό έχει θετική επίδραση στα παιδιά, στις επιδόσεις τους στο σχολείο αλλά και στη γενικότερη ανάπτυξή τους.

Θέματα έντασης σε μια οικογένεια μπορεί να αποτελέσουν η ώρα για τον βραδινό ύπνο, η καθημερινή μελέτη του παιδιού, η χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών, το μεσημεριανό ή/και το
βραδινό φαγητό κλπ. Είναι φορές που οι γονείς φτάνουν σε απόγνωση, αφού άλλοτε το παιδί μπορεί να κοιμηθεί στις 8 το βράδυ κι άλλοτε στις 10 ή στις 11. Κάποιες φορές μπορεί να καθίσει με όρεξη και να διαβάσει κάποιες άλλες πάλι με τίποτε δεν «μαζεύεται». Κι άλλοτε μπορεί να φάει με τους γονείς του στο τραπέζι της κουζίνας κι άλλες πάλι φορές απαιτεί να κάτσει μπροστά στην τηλεόραση με το πιάτο στα πόδια!

Τελικά τι και πώς πρέπει να ενεργούν οι γονείς, ώστε να προλάβουν τέτοιες καταστάσεις που μόνο εντάσεις δημιουργούν;

Είναι σημαντικό να επιμένουν οι γονείς με σταθερότητα σε κάποιου είδους ρουτίνες για πολλά θέματα. Η συνέπεια είναι το κλειδί για τη διαδικασία αυτή. Συνέπεια στους κανόνες συνέπεια στην τήρησή τους και φυσικά συνέπεια στη στάση και των δυο γονιών. Έτσι, το
κάθε τι διδάσκεται και μαθαίνεται!

Οδηγός επιβίωσης για γονείς!
Το παιδί πρέπει να έχει ένα καθημερινό πρόγραμμα που θα ακολουθείται πιστά, εκτός αν χρειάζεται να κάνουμε κάποιες αλλαγές λόγω ειδικών συνθηκών: μια ξεχωριστή μέρα για το παιδί, μια ασθένεια ή άλλη αδιαθεσία κλπ είναι λόγοι να διαφοροποιηθεί κάπως ή σημαντικά το συνηθισμένο πρόγραμμα. Αλλά μόνο τότε!

Έτσι, απ’ το πρωινό ξύπνημα μέχρι τον βραδινό ύπνο ακολουθούμε το δικό μας οικογενειακό πρόγραμμα τις καθημερινές που έχει τις διαφοροποιήσεις του στις αργίες και τα Σαββατοκυρίακα. Ας δούμε κάποιες μικρές ρουτίνες και τελετουργικά που ενδεικτικά θα μπορούσε να εφαρμόσει μια οικογένεια. Καθένας βέβαια στο σπίτι του και με τα παιδιά του μπορεί να κάνει τις δικές του ρουτίνες στη βάση των ιδιαιτεροτήτων της οικογένειας, της κουλτούρας και των αρχών της κάθε οικογένειας…

Ας δούμε κάποια πραγμαδείγματα από την καθημερινότητα της ζωής μιας οικογένειας…

1. Πρωινό ξύπνημα
Συμφωνούμε σταθερή ώρα ξυπνήματος το πρωί κι ακολουθούμε σταθερές διαδικασίες ετοιμασίας προκειμένου να μεταβούμε στο σχολείο. Τα ρούχα που θα φορεθούν είναι έτοιμα και προαποφασισμένα από το προηγούμενο βράδυ, το πρωινό περιμένει τα παιδί, η σχολική τσάντα και ότι άλλο υλικό πρέπει να μεταφερθεί στο σχολείο έχουν προετοιμαστεί από την προηγούμενη μέρα. Το φαινόμενο να τρέχουμε αλαφιασμένοι και αγχωμένοι να βρούμε τι
ρούχα θα φορέσει το παιδί, να βρούμε πού είναι η σχολική τσάντα και αν μαζέψαμε τα υλικά της επιστήμης ή τα ρούχα για τη γυμναστική είναι δυστυχώς συχνό και κάθε φορά που εμφανίζεται γεμίζει όλους με νεύρα και χαλά το ξεκίνημα της μέρας τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά. Ρουτίνα λοιπόν: πριν κοιμηθεί το παιδί είναι έτοιμα τα ρούχα που θα φορεθούν το πρωί, η σχολική τσάντα και τα υλικά που θα πάνε στο σχολείο. Το ξυπνητήρι παίζει σταθερά την ίδια ώρα το πρωί και το παιδί ακολουθεί με συνέπεια τη σειρά ενεργειών που θα το φέρουν στο σχολείο. Ένα φιλί ή/και μια ζεστή αγκαλιά από τον πατέρα ή τη μητέρα ή και τους δυο ξεπροβοδίζει το παιδί και το κρατά με την αγάπη και την ασφάλεια που εκπέμπει ίσαμε την ώρα που θα σχολάσει.

2. Ώρα για μεσημεριανό 
Το μεσημεριανό ακολουθεί τους δικούς του κανόνες. Φαγητό στο τραπέζι της κουζίνας κι όσο είναι εφικτό με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Αν αυτό δεν είναι μπορετό λόγω των διαφορετικών ωραρίων κλπ τότε να μην αμελούμε το κοινό τραπέζι όλη η οικογένεια τουλάχιστον στις αργίες και τα Σαββατοκυρίακα!

3. Διάβασμα
Τα παιδιά χρειάζεται να έχουν συμφωνήσει για το ποια ώρα θα κάθονται για διάβασμα και πού θα γίνεται η μελέτη. Κάθε παιδί χρειάζεται τον δικό του ιδιαίτερο χώρο μελέτης, μακριά από τηλεοράσεις και άλλα στοιχεία που μπορεί να του αποσπάσουν την προσοχή του.

4. Παιχνίδι και Ελεύθερος χρόνος
Το παιχνίδι είναι μέρος της καθημερινότητας του παιδιού. Οφείλουν οι γονείς να αφαιρέσουν από τη ζωή τους το άγχος να γεμίζουν τις ώρες των παιδιών τους με όλα τα διαθέσιμα φροντιστηριακά μαθήματα στερώντας από τα παιδιά το πολυτιμότερο αγαθό της παιδικής τους ηλικίας που είναι το παιχνίδι κι η ξεγνασιά. Το πού θα παίξουν, με ποιους θα παίξουν και ακόμη και χρόνος για να παίξουν μαζί του ο πατέρας ή/και η μητέρα θα πρέπει επίσης να
αποτελούν μέρος ενός συμφωνημένου προγράμματος.

5. Διαβάζοντας λογοτεχνικά βιβλία
Μισάωρο λογοτεχνικής συντροφιάς. Μέρος τελετουργικού προγράμματος μπορεί να αποτελέσει κι η λογοτεχνική ενασχόληση της οικογένειας. Οι γονείς διαβάζουν στο παιδί τους παραμύθι ή οι γονείς διαβάζουν το δικό τους βιβλίο και κάθε παιδί της οικογένειας το δικό του λογοτεχνικό. Μαθαίνουν έτσι τα παιδιά την αξία της λογοτεχνίας μέσα από το ίδιο το παράδειγμα των γονιών τους.

6. Το Σαββατοκύριακο είναι οικογενειακή υπόθεση
Πρωινό του Σαββάτου το παιδί επισκέπτεται την υπεραγορά μαζί με τον πατέρα ή/και τη μητέρα. Η ευθύνη του ψωνίσματος γίνεται κοινή και τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να μάθουν πολλά από μια τέτοια κοινωνική δραστηριότητα.
Απόγευμα Σαββάτου ή Κυριακής. Η επίσκεψη σε συγκεκριμένο χώρο ή η ενασχόληση με συγκεκριμένη αθλητική δραστηριότητα όλης της οικογένειας είναι μια ρουτίνα που διδάσκει αθόρυβα στα παιδιά την αξία της κοινωνικής συνεύρεσης ή της άθλησης.

7. Φροντίδα κατοικιδίου
Η περιποίηση του κατοικίδιου ζώου, ο περίπατος του σκύλου μας το απόγευμα είναι ρουτίνες που μπορούν να μπουν στο καθημερινό πρόγραμμα.

Τα τελετουργικά δεν χρειάζεται να είναι πολύπλοκα. Ακόμη και τα πιο απλά μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά αγάπη και ασφάλεια (π.χ. όταν ο πατέρας ή/και η μητέρα ξαπλώνουν για λίγο με το παιδί τους και του μιλούν λίγο πριν τον ύπνο της νύχτας ή ένα φιλί όταν το παιδί έλθει από το σχολείο ή μια αγκαλιά μετά από μια καλή ενέργεια του παιδιού κλπ). Μπορούν ακόμη να εμπεδώσουν στα παιδιά το αίσθημα του «ανήκειν» σε μια οικογένεια που τα αγαπά, τα νοιάζεται και που τα ίδια είναι ισότιμα μέλη σ’ αυτή.

Οι γονείς πρέπει να είναι ευέλικτοι και να αλλάζουν τελετουργικά, όταν δουν πως δεν «δουλεύουν» όπως τα καθόρισαν μαζί με τα παιδιά τους ή όταν τα παιδιά τους μεγαλώνοντας έχουν ανάγκη να αλλάξουν πράγματα και συνήθειες.

Τέλος, το πιο σημαντικό τελετουργικό ή ρουτίνα στη ζωή των παιδιών μας είναι η έκπληξη, το απροσδόκητο που μπορεί να κάνουν οι γονείς για το παιδί, σπάζοντας τη ρουτίνα, για να το ευχαριστήσουν για την ως τότε συνεργασία και συνέπεια των παιδιών ή για να τιμήσουν δεόντως ένα ξεχωριστό γεγονός. Αυτές οι εκπλήξεις σπάζουν και την επανάληψη και την πιθανότητα να καταντήσουν ανιαρά και πληκτικά τέτοια προγράμματα με ρουτίνες.

Σε μια εποχή που ο κόσμος τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, που μια αταξία φαίνεται να υπάρχει στις σχέσεις των ανθρώπων και στην ίδια την κοινωνία η οργάνωση της οικογενειακής ζωής, η ασφάλεια και η τάξη που αυτή η οργάνωση μπορεί να προσφέρει σ’ ένα παιδί είναι μια σπουδαία συνεισφορά των γονιών στη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους.

 

Με τη συνεργασία της Κλινικής Ψυχολόγου, Παναγιώτας Μικελλίδου.
Στοιχεία επικοινωνίας 96-325632/ Facebook